Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σπύρος Ποταμίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σπύρος Ποταμίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

~Σπύρος Ποταμίτης~Εκλεγμένα ποιήματα~






 Σπύρος Ποταμίτης

''Ευχή''
Έτσι που μέλλει σε δύσκολους καιρούς ν΄ αγαπηθούμε
που διαφεντεύει η απονιά και πενθεί το χαμόγελο
με τα προδομένα χρόνια να θρηνούν
στα συντρίμμια των πόθων τα πάθη που φύγανε
λέω για μας:

Θα στρέψει κατ΄ αλλού την οργή ο καιρός
με τη νύχτα να έρχεται
η σιγαλιά θα σιμώσει τη μοναξιά μας
αλαφροπατώντας στις πευκοβελόνες
τη μόνη αγκαλιά που αγάπη μας θέλει
και την καρδιά μας.
Θα στοιχειωθούνε οι θάλασσες με τις γοργόνες
στεφανωμένες τον άνεμο κι εμάς καβαλάρηδες
σε τεράστια πλοκάμια χταποδιών
θ΄ αναστηθούνε θρύλοι παλιοί και θ΄ αγιάσουν
οι καλπασμοί των κυμάτων που μας κουβάλησαν.
Θα στρέψει το κεφάλι κατά σε ο θεός
ενώ θα κλείνεις τα μάτια σου στο φως
και στο μισό σκοτάδι θα σταθείς γυμνή στην άκρη
αθόρυβα δίπλα στους καταρράκτες που γκρεμίζονται οι λύπες.
Με το στερεμένο ποτάμι της φωτιάς να πλημμυρίζει
θα λάμψει μια φλόγα ψηλά στα ουράνια
εκεί στην τροχιά του ήλιου και των αστερισμών
κι εδώ σιμά στο συρμό της καρδιάς μας
απ΄ το χαμόγελο μιας ανεμώνης
να ρέει ο κόσμος.
Θα στοιχιθούνε τα φεγγάρια που χαθήκανε
νύχτα τη νύχτα
με τις προσταγές των ματιών θα βηματίσουν μπροστά
οι στιγμές
και θα κρατήσουν τον αυγερινό στην αγκαλιά τους
μια αιώνια αυγή που δε θα ξημερώνει.
΄Ετσι θέλω να βρεθούμε
αγκαλιασμένοι μέσα στο άπειρο της φωτιάς
πιασμένοι απ΄ το χέρι να διαβούμε πύρινες φλόγες
που θα στεγνώσουν το άρωμα της πασχαλιάς στα κορμιά μας
καθώς θα καίγονται τα φιλιά μας.
Έτσι θέλω ν΄ αγαπηθούμε
με το βοριά να δυναμώνει πέρα στον κάμπο
ουρανοστάλακτους ψαλμούς αγγέλων
καθώς θα θροούν οι αγκαλιές μας να δεθούνε
φοβεροί δρόμοι που θα μας οδηγούνε
εκεί που κανείς άλλος δεν περπάτησε την αγάπη.
Έτσι θέλω ν΄ αγαπηθούμε.
Σαν μια μοναχική ανεμώνη στο βράχο του πέλαγους!
(Από  την ποιητική συλλογή<<Ζυγός>>)





               ***              ***
Καθώς με ταξιδεύεις στα κοραλλένια νησιά
με το ζωνάρι του ήλιου δένομαι στην πλώρη
κατάστηθα γλυκιά η αλμύρα βρίσκει τον πόθο
κύμα το κύμα ονείρων θάλασσας αρχόντισσας...

Έξω απ΄ το όνειρο άδεια η κάμαρα μου
άδεια και η σιωπή που τη γεμίζει ο πόνος
τοίχοι που μούχλιασαν υγρές προσμονές
των αγκαλιών που με κρατούν στις μνήμες...
Ατίθασου άλογου που κατεβαίνει το γκρεμό
χαίτη η φωνή μου σμίγει στου ανέμου το χορό
των μουσικών δοξάρια χέρια που κάλπασαν
στη δίνη του άγνωστου γνωστό να γίνει...
Καθώς με ταξιδεύεις στο κάλεσμα του απείρου
και σπάζουνε μέσα μου τα κάγκελα της φυλακής μου!
31-10-2014

       ***            ***

Ήρθε και πέρασε η βροχή...
Εσύ δεν ήρθες! Το ουράνιο τόξο
ένα σταυρόλεξο στα χείλη σου
μαβιά σιωπή του σούρουπου...

Τώρα είναι νύχτα! Όλα είναι νύχτα
καθώς αργοσαλεύουνε δειλά τα όνειρα...

29-10-2014

           ***                                                 ***
                      
Στον ίλιγγο της σιωπής ταξιδεύουμε
σύννεφα της καταχνιάς κουβαλώντας
τον ήχο της βροχής πάνω στα φύλλα
που ξαμώνουν την αιθρία της άνοιξης...

Ταξιδεύουμε σαν τα σμήνη των χρόνων
που έχασαν τα φτερά τους κι ο άνεμος
τα παραδέρνει στα ίδια και τα ίδια, σκιές
εκείνων των ανθρώπων που ξεχάστηκαν...
Ταξιδεύουμε στις μέρες σαν τον τυφλό
που ψηλαφεί στο σκοτάδι του λίγο φως
να νιώσει στ΄ ακροδάχτυλα του το χρώμα
που δεν έμαθε η καρδιά του να το διαβάζει...
Ίσως γι΄ αυτό να βάφουμε με τόσο μαύρο
εκείνο το γιασεμί που «ξημερώνει – βραδιάζει»
δεν καταλάβαμε ποτέ γιατί παραμένει λευκό!
26-10-2014




 Σπύρος Ποταμίτης
                ***









Βιογραφικό: Ο Σπύρος Ποταμίτης γεννήθηκε στην Ζάκυνθο το 1955, όπου και ζει μόνιμα από ηλικίας 18, όταν και επέστρεψε από την Αθήνα που πέρασε τα μαθητικά και εφηβικά του χρόνια. Ασχολήθηκε με την πεζογραφία και την φιλοσοφία, κυρίως όμως με την ποίηση. Από τις περισσότερες από 75 ποιητικές του συλλογές (25 από τις οποίες έχουν εκδοθεί) οι πιο γνωστές είναι: «Διαδρομές», «Έκτη αίσθηση», «Άγονη γραμμή», «Δρομέας», «Ευθεία γραφή», «Ιδιωτική έξοδος»,«Κύκλος λησμονιάς», «Μορφές» κλπ.ς