Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πέτρος Τσερκέζης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πέτρος Τσερκέζης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014



                                                         Πέτρος Τσερκέζης





 ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ


Ο τραγωδός σήκωσε τα πυρπολημένα του μάτια
με φλόγες από δάδες, πλημμυρισμένα από αίμα
και αστροπελέκια μέσα στο ερειπωμένο αμφιθέατρο και είπε:
-Κασσάνδρας όνειρο λάλησαν

Και είπε ο πρώτος μάρτυς ηθοποιός με τρεμάμενη φωνή:

-Αυτό είναι ο, τι απέμεινε από το ματωμένο δείπνο του Μινώταυρου.

Βγάλτε τα εγκληματικά αντικείμενα
κρυμμένα στο μανίκι και από τα φαρδιά μανίκια της ιστορίας.
Μη σκουπίζετε τα ματωμένα σας χείλη.
Το αίμα δεν κρύβετε, δεν εξατμίζεται.
Είναι χάρτης εγκλήματος.
Συνέχισε ο δεύτερος μάρτυς ηθοποιός με βαθιά φωνή
σαν να μιλούσε από το πέτρινο βήμα της ιστορίας:
-Τελείωσε η αποφράδα νύχτα του λαβυρίνθου.

Ξημερώνει. Σήμανε η μεγάλη ώρα της αλήθειας.
Και ο τραγωδός είπε: Λαλήτε λαλητάδες με τα ταμπούρλα του ήλιου,

λαλήτε τα αλάλητα μυστικά αυτού του κόσμου
και ας ματώσουν οι λέξεις, ας ματώσουν οι συνειδήσεις

και ας ματώσει ο ουρανός τα μαύρα φλάμπουρα της προδοσίας
στους τυφλούς οφθαλμούς της ιστορίας.

Σήκωσε τα θολά του μάτια ο τραγωδός προς τον ουρανό:

Νεφεληγερέτη Δια άνοιξε μας τους δρόμους με του κεραυνούς
να ‘ρθει η νέα μέρα, να ξεσπαθώσουμε ατρόμητοι
ακονίζοντας τα σπαθιά μας να κυνηγήσουμε τα σκοτάδια.

Από τη συλλογή:<<ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ>>
Του Πέτρου Τσερκέζη 



Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ποίηση Πέτρος Τσερκέζης






ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΤΕ ΜΕ...

Πυροβολήστε με μ’ ένα τριαντάφυλλο
Χαστουκίστε με μ’ ένα γιασεμί
Και με τα βλήματα των φιλιών
Σταυρώστε με και στείλτε με στον ουρανό
Κι εγώ θα σας το ανταποδώσω
Με μια ριπή από ανθισμένα γέλια
Μ’ ένα καθρεφτάκι που να χαμογελούν
Τα μάτια σας στα βλέφαρα του Απρίλη
Με μια ανθοδέσμη αθώες μαργαρίτες
Από τα παιδικά περιβόλια του ήλιου
Με τα πιο αμάραντα ρόδα της αιωνιότητας
Ν’ απορφανίσω τον άρχοντα του σκοταδιού.
Με αυτά πυροβόλησα και τον αράθυμο Μινώταυρο
Κι ακόμα βολοδέρνετε στην αρθραλγία του χρόνου
Αυτόχειρας με μαρμαρωμένη κόμη
Μέσα στο λαβύρινθο της λησμονιάς
Από τις οσμές και τα ανθοβολήματα
Πυροβολήστε με σας λέω, πυροβολήστε με! 


Πέτρος Τσερκέζης
Από  τον κύκλο:<<ΟΙ ΟΡΦΑΝΕΜΕΝΟΙ ΤΗς ΕΛΠΙΔΑς>>

                                              Πυροβολήστε  με...(απόσπασμα)




ΑΝ ΔΕ ΜΕ ΕΙΧΕ Η ΑΓΑΠΗ..

Πήρα τους μεγάλους δρόμους για να σε βρω,
Πούλησα τις εποχές του χρόνου
Να σου κεντήσω μια ανθοδέσμη υπόσχεσης,
Για να μη γίνουν σάβανα τα προικιά
Πούλησα τον Απρίλη για να ταΐσω τα όνειρά σου.
Αν δε με είχε η αγάπη
Θα με χαίρονταν ο χάρος.

Αυτός ο ποταμός του πόθου
Μπήκε ορμητικά στη θάλασσά σου
Και χάθηκε.
Πούλησα τα υπάρχοντα του βίου μου
Πούλησα τα του μπακάλη και του μεγαλέμπορα
Πούλησα όλο το σύμπαν για μια αγάπη.
Αν δε με είχε η αγάπη
Θα με χαίρονταν ο χάρος.
Αν μαραγκιάσει ο μίσχος της γης
Και ορφανέψει η ζωή
Αν χαθούν τα κελαηδήματα των πουλιών απ’ τα τραγούδια μου
Μη ρωτάτε γιατί, μόνο η αγάπη ξέρει.
Αν δε με είχε η αγάπη
Θα με χαίρονταν ο χάρος.
Στο καλωσόρισμα της νέας μέρας είσαι το φως
Σε αποθεώνει και σε στεφανώνει η νύχτα βασίλισσα του πόθου
Η αγάπη δε γνωρίζει «έχε γεια»
Χαρίζει τα κρίνα της σάρκας, χαρίζει τα λιβάδια της ψυχής
Και ντύνει την ομορφιά του κόσμου.

Πέτρος Τσερκέζης
Από :<<ΤΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ ΤΟΥ ΝΑΡΚΙΣΣΟΥ>>

                                                       ΑΝ ΔΕ ΜΕ ΕΙΧΕ Η ΑΓΑΠΗ..






 Η  ΠΡΩΤΗ  ΒΡΟΧΗ

Η πρώτη βροχή
Ξεχείλησε χείμαρρος στην καρδιά του Οκτώβρη
Με ίριδες σε λαμπερούς χρωστήρες στο εργαστήρι της φύσης
Με φανταστικές υδατογραφίες κι έτρεξαν τα πρώτα κοκτέιλ
Στη χαρτογραφία από τιτιβίσματα αποδημητικών πουλιών.

Η πρώτη βροχή άναψε αθρακιά σε πύραυνους
Υγραίνει τον ορίζοντα των χειλιών
Άλικο τριαντάφυλλο απατηλής υπόσχεσης.
Το γκρίζο τ’ ουρανού
Πεσμένο μπρούμυτα μπροστά στα πόδια μας
Πατάμε
Και νιώθουμε μια θεϊκή αντράλα.
Το φθινόπωρο στρώνει τα φύλλα
Χαλί της αυταπάρνησης
Κάτω από το χαιρετισμό μιας ουράνιας καμπάνας.
Τα πρώτα πουπουλένια συννεφάκια
Προμήνυμα καταιγίδας συσσωρεύτηκαν μοιρολογίστρες
Στον ματιών σου την εσπέρα
Μια αστραπή ξέσκισε τη σάρκα τ’ ουρανού.
Στάλαξε χρυσό στα δάχτυλα της μέρας.
Φλόγισε τα δάχτυλά μου
Άναψε δαχτυλίδια στον αέρα
Πυρπόλησε τα χείλη μιας προσδοκίας.
Η πρώτη βροχή
Το ποθητό φιλί στις σχισμάδες της γης
Ο πρώτος ήλιος που βλεφαρίζει μέσα στους λυγμούς
Κλαμένοι οφθαλμοί, αμπέλια μέθης
Η πρώτη ηλιαχτίδα στις ρωγμές του πόνου.
Η πρώτη βροχή, κουλούριασε σάβανα
Τίναξε τη θλίψη από το δέντρο
Ανέμισε μαντίλια για χορούς, σέλωσε ατίθασα άλογα
Και θέριεψε το αίμα μας
Στις φλέβες του φθινοπώρου.

Πέτρος Τσερκέζης
Από τη συλλογή:<<ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ  ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ

                       Η Πρώτη  Βροχή ,Ποίηση Πέτρος  Τσερκέζης
                                           (απόσπασμα )

                                                   


                                                 
ΜΑΡΜΑΡΑ  ΦΥΤΡΩΝΟΥΝ

Σπρώχνεις και σπρώχνεις το αλέτρι στις χερσαίες κοιλάδες,
το μπήγεις σε καταστρώματα δόξας, οργώνεις τη γης
σαν να θέλεις θα εξοντώσεις το θεριό της πίνας

και βγαίνουν πάνω από το χώμα τα άσπρα κόκαλα της γης μας,
λευκά-λευκά μαρμάρινα τα κόκαλα της γης μας.

Μελίρρυτες φωνές, λύρα Απόλλωνα ο λιγυρός ναός

γονατίζεις με δέος μπροστά στον τύμβο της Αμφίπολης.
Σφίγγεις οστά σαν χέρια ζωντανά: Καλωσόρισες Μεγαλέξανδρε
καλωσόρισες Ηφαιστίωνα με το λευκό χορό των Καρυάτιδων
καλωσορίσατε σοφοί παππούδες στον περίλυπο καιρό μας!

Βγάλτε τα τόξα σας ξανά, ζωστείτε τ’ άρματά σας,

σας πεθυμήσαμε πολύ, σας περιμέναμε από καιρό,

να θερίσουμε μαζί τα χωράφια της αιωνιότητας,

να πανηγυρίσουμε περήφανα στις γειτονιές του κόσμου,

να εξοντώσουμε το πολυκέφαλο θεριό της αδικίας.

Να σπείρουμε ξανά τα χωράφια του θρύλου

να θεριέψει ο σπόρος του ήλιου μέσα στα μάρμαρα

τα μάτια της Ευρώπης να τυφλώσει από σκληράδα πέτρας.
Από μάρμαρο είναι φτιαγμένη η ραχοκοκαλιά της γης μας.
Πικρό-πικρό το βλέμμα μας πάνω στο μαύρο χώμα,

γλυκό το καλωσόρισμα. Οργώνουμε και σπέρνουμε σιτηρά

για τη σοδειά των εποχών και μάρμαρα φυτρώνουν.

Πέτρος Τσερκέζης
Από  τη συλλογή:''ΑΠΕΙΡΩΤΑΝ''
Από  τον κύκλο:ΔΟΞΑΖΟΜΕ ΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ'' 

                                                           Απόσπασμα ,''Μάρμαρα φυτρώνουν''


                                        απόσπασμα   από το  ποίημα ''Μάρμαρα  φυτρώνουν''
  

                                                                  
      

                                                              Πέτρος Τσερκέζης





                                                  









ΠΕΤΡΟΣ ΤΣΕΡΚΕΖΗΣ

Ο Πέτρο Τσερκέζης γεννήθηκε στην Πολύτσανη – Πωγωνίου, του νομού Αργυροκάστρου, στη νότια Αλβανία. Ελληνικής καταγωγής, ο συγγραφέας ασφυκτιά μες στα ανελαστικά πλαίσια του δικτατορικού καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα. Ένα τραυματικό γεγονός που θα σημαδέψει όχι μόνο τη ζωή και το έργο του, αλλά και όλους τους Βορειοηπειρώτες που βίωναν έτσι, έναν συμπαντικό αποκλεισμό.
Ο συγγραφέας είναι πτυχιούχος της αλβανικής και ρωσικής φιλολογίας του πανεπιστημίου των Τιράνων. Με τη λογοτεχνία ασχολήθηκε νωρίς από τα μαθητικά του χρόνια.
Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη μέση εκπαίδευση. Εργάστηκε επίσης ως συγγραφέας ρεπερτορίου στο επιθεωρησιακό θέατρο Αργυροκάστρου, ενώ με τη μεταπολίτευση διηύθυνε την ιδιωτική αλβανοελληνική εφημερίδα «Η Πόλη του Νότου» και την εφημερίδα «ΑΦΥΠΝΙΣΗ» των Βορειοηπειρωτών της τέχνης και των γραμμάτων. Δίδαξε επίσης σύγχρονη λογοτεχνία ως εξωτερικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και έντυπα στην  Αλβανία, Ελλάδα και Κύπρο. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες.
Από το 1994 ζει και εργάζεται οικογενειακώς στην Κύπρο.