Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα

Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα



 ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ  της  Κατερίνας Κανάκη  Αξούγκα





  1. Η ΔΙΚΗ  ΜΑΣ  ΘΑΛΑΣΣΑ

Εμείς τη θάλασσα τη ζήσαμε
με φόντο τα όνειρά μας.
Τότε, που στους κρυφούς μας έρωτες
τα λόγια σιγοντάριζε τα μεθυσμένα.
Ήταν που ψάχναμε το τραγούδι
και μια σκηνή να στήσουμε τους ρόλους.
Την προτιμούσαμε τις ώρες τις μικρές,
στην άνεση ενός μονόπρακτου γαλάζιου ή
τις μεγάλες ώρες, στην ασημένια αχλή της,
για να γητεύουμε τους όρκους μας,
τάχα πως θα κρατούσαν αιώνια.
Τις ώρες της οχλοβοής
ο εαυτός μας έχανε τη συγχορδία.
Μα σαν ερχόταν η στιγμή,
για πολλοστή φορά να ζήσουμε τον έρωτα,
τις ήσυχες της αμμουδιές μας πρόσφερε αυλαία!








 

ΕΔΩ ΘΑ ΜΕΙΝΩ

Ό,τι κι αν γίνει
εδώ θα μείνω.
Στην όχθη της μεγάλης σφαγής
να ραίνω με λέξεις
τους βίους αγίων ναυαγών.
Στο μονοπάτι των πανιών
τα κύματα με λόγο
να σελώνω.
Ιέρεια στα ερείπια
μιας άγνωστης Παλμύρας
το φιλιωμό των στίχων
που με πρόδωσαν
αντίδωρο στο θάνατο
να υψώνω.
Εδώ θα μείνω.
Σβώλος στο πατημένο χώμα
που ποιητές τραγούδησαν
για να 'μαι μέσα σ' όλα
όσα αγάπησα.


















2.Mε στόματα πικρά
της ένδειας μετρούσαμε αιώνες.
Του ονείρου πλάθαμε σκιές
για να μας συντροφεύουν.
Υάδες με τον ύσσωπο κατέβρεχαν
τα χείλη μας τραχιά από τον άψινθο.
Ιέρειες τις σάρκες μας τεμάχιζαν
αρχαίες αμαρτίες καταβρόχθιζαν.
Και ο θάνατος,
του χρόνου μας γλύπτης παράφορος,
αιώνιες απορίες της ζωής μας
έθαβε.

  Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα