Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Σημάδια,του Τάκη Χρονόπουλου






ΣΗΜΑΔΙΑ

Κι ο κόσμος ακυρώνεται
στην κιβωτό της μήτρας
απόκρημνη ζωγραφική
μες σε λευκό σκοτάδι
εύφορη λύπη σε βαθύ
κυματισμό του πόθου
πατρίδα μας ισόβια
τα αειθαλή αγρίμια
Οι ώρες ανυπάκουες
δεν ξέρω αν αγαπήθηκα,
δικά της βήματα άκουγα
μα στράφηκα απέναντι
Οι μέρες είναι δίσημες
μα φέγγουν πάλι εκείνη
πλαταίνουν τα περάσματα
τα χείλη όπως σαλεύουν
Κάποιες εικόνες χάθηκαν
μα οι σκοτεινές πλευρές τους
είναι ακόμα μέσα μας
ντυμένες στη βροχή τους,
τα φυλλοβόλα χρώματα
της νύχτας κατοικούνται
γερνάνε τότε οι πληγές
μα τα σημάδια νέα

Τάκης Χρονόπουλος