Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Φανή Αθανασιάδου

                                             

                       Τρία ποιήματα  της Φανής Αθανασιάδου                                

                                           Της μιλούσε..

                                                     Της μιλούσε,
                                                 κι'εκείνη κοίταζε την απόσταση
                                                ανάμεσα στα μάτια του,
                                                πόσο βαθιά τη διάβρωνε το αυλάκι
                                                 και  που θα οδηγούσε άραγε
                                                Της μιλούσε,κι'εκείνη πρόσεχε
                                                 τα δαχτυλίδια απ΄τον καπνό του τσιγάρου του
                                                 πως περιβάλλανε τιςλέξεις και τις φράσεις του,
                                                τις έννοιες,που εκείνος ήθελε να δώσει.
                 
                                                  Ύστερα έστρεφε το βλέμμα
                                                  έξω απ΄το  παράθυρο
                                                 στα λιγοστά φύλλα των δέντρων
                                                 πως τα παράσερνε ο άνεμος,
                                                πως έσπρωχνε ανθρώπους και σκουπίδια
                                                          σαν ένα..
                                                 το ρολόι χτύπησε τέσσερις φορές
                                                  κι'εκείνη έκλεισε τα μάτια
                                                    για να ονειρευτεί.
                                                     
                                   
                                         
                                                      

                                                        ΜΗΔΕΙΑ


Το ποτήρι
πλάι στην ανθισμένη καμέλια ·
όλα τα πράγματα βαλμένα στη σειρά ,
με τάξη ,
εκτοπίζοντας την αταξία
που έφερνε η είσοδος του στο σπίτι.
Mακάριο μειδίαμα
που παράδερνε στα βράχια
σε μια διήγηση «άνευ όρων»
χωρίς ακροατές ,
παρά μόνο το λόγο του Ευριπίδη :
«η Μήδεια πήρε τα παιδιά της
μακριά από την προδομένη συζυγική κλίνη
του επίορκου Ιάσονα» .

Φανή Αθανασιάδου
(από τη ποιητική συλλογή''Δελτίο καιρού'')





                                                        


                                                                  

                                                     Αφή

                                                          Κανείς δεν έμεινε
                                                    σε κείνη τη μακρινή ανάγνωση,
                                       την εξ αποστάσεως προσέγγιση των πραγμάτων
                                      'Ολοι αναζητούσαν την αφή,τη ψηλάφιση
                                    τη ζεστή παρουσία ενός ανθρώπινου κορμιού
                                                  που θα τους έφερνε πιο κοντά
                                          και θα ανάσταινε ξανά τις προσδοκίες τους

                                                        Φανή Αθανασιάδου
                                                                                   





Κική Δημουλά--- Ο ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

               

Ὁ ἔρωτας,
ὄνομα οὐσιαστικόν,
πολὺ οὐσιαστικόν,
ἑνικοῦ ἀριθμοῦ,
γένους οὔτε θηλυκοῦ, οὔτε ἀρσενικοῦ,
γένους ἀνυπεράσπιστου.
Πληθυντικὸς ἀριθμὸς
οἱ ἀνυπεράσπιστοι ἔρωτες.
Ὁ φόβος,
ὄνομα οὐσιαστικὸν
στὴν ἀρχὴ ἑνικὸς ἀριθμὸς
καὶ μετὰ πληθυντικὸς
οἱ φόβοι.
Οἱ φόβοι
γιὰ ὅλα ἀπὸ δῶ καὶ πέρα.
Ἡ μνήμη,
κύριο ὄνομα τῶν θλίψεων,
ἑνικοῦ ἀριθμοῦ
μόνον ἑνικοῦ ἀριθμοῦ
καὶ ἄκλιτη.
Ἡ μνήμη, ἡ μνήμη, ἡ μνήμη.
Ἡ νύχτα,
Ὄνομα οὐσιαστικόν,
Γένους θηλυκοῦ,
Ἑνικὸς ἀριθμός.
Πληθυντικὸς ἀριθμὸς
Οἱ νύχτες.
Οἱ νύχτες ἀπὸ δῶ καὶ πέρα.