Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

  






ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ,  ΓΙΑΝΝΗ ΔΙΟΓΕΝΗ




Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Μακριά πολύ μακριά
 απ τ' ουρανού τα βάθη
 κρυμμένη  ...η αγάπη
 αναστενάζει και πονά
γιομάτη αχ
δίχως
γιατί δικάστηκε
να υπομένει τα λάθη μας
ψεύτικα στολίδια της φορτώσαμε
 καπηλευτήκαμε τ' όνομά της
 κι έτσι αδίστακτα
την περιφέρουμε στις πλατείες
 και στους δρόμους
φωνάζοντας σ' αγαπώ
έτσι,
από συνήθεια
κι αναίσχυντα φορές
μη νιώθοντας
τη σημασία των λέξεων




Ο ΠΟΙΗΤΗΣ


Και,
χτίζει κόσμους αλλοιώτικους!
 είν' το γεφύρι,
ο ποιητής,
τον ουρανό
που ενώνει με τη γη...
Και μιλά με σιωπή
κι αντιλαλούν τα βουνά,
οι θάλασσες
και τα ουράνια
είναι βροχή,
στο χώμα που διψά,
 ή το γαλήνιο βλέμμα του ΘΕΟΥ
κι εκείνο το χέρι,
που πλάθει
τον  κόσμο σου όμορφο
όπως κι ΕΚΕΙΝΟς




Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑ


Ανοίγω τα χέρια μου
 κι αγκαλιάζω το ν άνεμο
κι είν η ζωή μαζί μου τόσο γλυκειά
κι αν θες να με βρεις
το παράθυρο
της ψυχή σου άνοιξε

Στον κόσμο που ονειρεύτηκα
να ρθείς
βάλε φτερά
  σε γαλανό ουρανό
 σε περιμένω
έλα
να φτιάξουμε έναν κόσμο
γεμάτο αγάπη

Το μίσος
τον φθόνο
ν ' αφήσουμε πάνω σε τούτη τη γη
εμπρός
 για έναν κόσμο
που ο άνθρωπος
θα χει αξία
με σεβασμό
ν' απλώνει τα όνειρά του
με ελπίδα
γεμάτη
για τον καθένα
να είναι κάθε αυγή .


ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΟΓΕΝΗΣ