Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Γιώργος Δουατζής

  ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ  ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΟΥΑΤΖΗ

 

 






ΨΨΨιχία

Ψιχία
Σαν ψίχουλα δείπνου μυστηριακού 
πέφτουν στη γη οι στίχοι μου 
και τα σοφότερα των μυρμηγκιών
τους μεταφέρουν σε υπόγειες στοές
σκεπτόμενα τους δύσκολους χειμώνες
αυτά που δεν φοβήθηκαν ποτέ τον θάνατο 
αλλά τη ζωή φοβήθηκαν


Ζωογόνες ριπές

Οι ριπές ήταν αδιάλειπτες
με ένα στιγμιαίο σκύψιμο 
θα έσωζε την άδεια πια ζωή του
μα το σωτήριο σκύψιμο 
θα σκότωνε την περηφάνεια του 

Δεν έσκυψε 
και οι θανάσιμες ριπές 
του χάρισαν ζωή αληθινή
αφού  με αυτόν τον θάνατο 
πήρε ουσία η ύπαρξή του

Έπειτα
άνοιξε τη μοναδική πόρτα 
όπου υπήρχε βήμα 
πέρα από το κατώφλι 
εκεί που βρίσκονται έφηβες ψυχές 
με ίχνη γηρατειών

Όπως ανακαλύπτεις ένα γίγαντα σε παιδικές παλάμες 
ή 
όπως τρυπούν την κουρτίνα τα χελιδόνια για να φωτίσει ο άνεμος

Δεν επέτρεψα να του στήσουν ανδριάντα
πάντα σιχαινότανε τις κουτσουλιές...



από την  ποιητική  συλλογή,''Σχεδίες''



ΤΑ 99 ΜΙΚΡΑ-ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ

Νέοι, υψώσαμε τόσο τις σημαίες μας, που χάθηκαν στο άπειρο

Θα αγαπάω συνεχώς. Έστω και το κενό στο στήθος μου

Οι μεγάλες αλήθειες ντύνονται λόγια απλά

Να φροντίζεις πάντα για μεγαλύτερους διαδόχους

Ποίηση σκληρή, ανελέητη, αγαπημένη. Πόσες σπονδές χωράνε ακόμα τα ιερά σου;

Τα ιδεολογικά κατασκευάσματα φυλάκισαν τη σκέψη

H όψη σου, γεμίζει άδεια φορέματα στις βιτρίνες και το κορμί σου πάλλευκα σεντόνια

Τότε, συλλογικές αυταπάτες και οράματα. Τώρα, οχυρώνουμε τις φωλιές μας


ta99mikra300



ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ