Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

~ Christina Stranta,'Τοπίο σκιών''- ''Αντέχουν ακόμα''






Christina Stranta

'Tοπίο Σκιών''

Αργά κυλάνε τα γεγονότα .
Σχεδόν σέρνονται.
Επιδειχτικά χτυπώ το δάχτυλο στο ρολόι μου.
Να τους πω ότι βιάζομαι.

 Κυλά ο ιδρώτας στο πρόσωπο.
Κυλά και το δάκρυ.
Δε ξέρω τι απ' τα δυό
 με δροσίζει στη λάβα.

Λυσσομανάνε οι αντάρες.
 Μικρή η ύπαρξή μου.
 Αχνή σκιά στο σύμπαν,
 που κάποτε μαζί του θα ενωθεί.

 Κι από τ' αόριστο κάτι,
 συγκεκριμένος χτύπος στο πάντοτε θα γίνει .
Αργά κυλάνε τα γεγονότα .
Σχεδόν σέρνονται.
Ενώ η ζωή σβήνει τις μέρες .
 Μ' ένα φύσημα προβλέψιμο
 στο αχανές τοπίο των σκιών μου.








''Αντέχουν ακόμα'''


Ξοδεύτηκα μέχρι την τελευταία μου ρανίδα.
 Ικέτεψα μέχρι την τελευταία μου προσευχή .
Τώρα δεν έχω τίποτα.
Ακόμα και τις ελπίδες που είχα τις σκότωσα.
Με ζάλιζαν κάθε βράδυ.

Στην απόλυτη ησυχία χτυπούσαν τύμπανα θριαμβευτικά.
Λες και υπήρχε νίκη.
Τώρα μόνο η καρδιά μου χτυπά .
Κι από αντίδραση θέλω να σπάσω όλες τις λάμπες των
δρόμων.

 Να σκοτεινιάσει.
Να χω μιά δικαιολογία για ότι δεν ήρθε.
 Ξοδεύτικα μέχρι την τελευταία ρανίδα.
 Ικέτεψα μέχρι την τελευταία προσευχή.

Γατζώθηκα μέχρι και στον τελευταίο ονειρομίτο μου.
Αλλά ξύπνησα .
Και βρήκα τις λέξεις ορφανές.
 Τις εγκατέλειψε το νόημά τους.
Να μην τις ξαναπροφέρω μου είπαν.

Τότε ζήτησα άδεια να προφέρω μονάχα δύο.
''Ξοδεύτικα'' και '' Ικέτεψα ''.
''Ικέτεψα'' και ''Ξοδεύτικα ''.
Με κείνες ντύνομαι κάθε πρωί.

Με κείνες πλένομαι και χτενίζομαι.
Δεν παραπονέθηκαν ποτέ για τη χρήση τους.
Το αντίθετο μάλιστα.
Με ένα χαμόγελο στον καθρέφτη ,
μου λένε πως αντέχουν ακόμα να
στολίζουν τα χείλη μου...

Christina Stranta




Βιογραφικό σημείωμα
Ονομάζεται Χριστίνα Γαλιάνδρα και είναι κάτοικος Αθήνας. Γεννήθηκε μια μέρα του Απρίλη το 1973. Ασχολείται με την Ποίηση και την στιχουργική . Δείγματα γραφής της κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με το ψευδώνυμο Christina Strada. Για κείνη η ποίηση είναι το’’ άπλωμα της ψυχής στα σχοινιά των ανθρώπινων καρδιών’’. Προσφάτως κέρδισε το τρίτο βραβείο σε διαγωνισμό ποίησης Του Πειραικού Συνδέσμου με το περιοδικό Μανδραγόρα με τον τίτλο ''Άτι''. Πράγμα που της δίνει δύναμη και ελπίδα να συνεχίσει την συγγραφή ώστε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς η ψυχή να βρίσκει το καταφύγιό της! Το να αποτυπώνει συναισθήματα, χρώματα και γεύσεις σε ένα άσπρο χαρτί είναι για κείνη κάτι μαγικό!